DLACZEGO CUKRZYCA POTRZEBUJE STRATEGII

DLACZEGO CUKRZYCA POTRZEBUJE DŁUGOFALOWEJ STRATEGII?

Cukrzyca, jako choroba cywilizacyjna i społeczna, wymaga systemowego podejścia poprzez tworzenie nowych międzynarodowych, krajowych i lokalnych programów zwalczania cukrzycy. Skuteczna walka z epidemią cukrzycy nie będzie możliwa bez dobrze opracowanej strategii oraz wieloletniego planu działania, który określi priorytetowe obszary działania w zakresie prewencji, leczenia i jakości życia osób z cukrzycą.

Cukrzyca w Polsce potrzebuje redefinicji. Dziś nie wystarczy już jej medyczny aspekt. Medycyna bowiem coraz lepiej radzi sobie z cukrzycą, w tyle pozostają rozwiązania systemowe i zrozumienie na poziomie społecznym i indywidualnym. W Polsce cukrzycę należy określić jako chorobę społeczną, zatem istnieje konieczność stworzenia kompleksowego systemu działań, mających na celu zwiększenie wykrywalności (cukrzyca typu 1 oraz typu 2), zmniejszenie zapadalności (cukrzyca typu 2) i spadek częstości występowania powikłań, mając na względzie uwarunkowania społeczne i ekonomiczne kraju.

Cukrzyca w Polsce nie jest priorytetem. Opracowanie długoletnich wytycznych dla cukrzycy w Polsce jest ważne tym bardziej, że cukrzyca jak dotąd nie została zaliczona do strategicznych priorytetów opieki zdrowotnej. Narodowym Program Zdrowia na lata 2007-2015, wspomina o cukrzycy jedynie marginalnie, wzywając do zmiany nawyków żywieniowych.

Pomimo także światowych standardów i wytycznych organizacji zdrowotnych, do tej pory w Polsce nie przyjęto i nie wdrożono Narodowego Programu Prewencji i Leczenia Cukrzycy, który pozwalałby na wprowadzenie długofalowych rozwiązań systemowych takich jak chociażby: szeroko zakrojona edukacja zdrowotna, wprowadzenie rejestrów chorych czy uruchomienie programów profilaktyki powikłań cukrzycy. Takie rozwiązania powinny być tworzone z uwzględnieniem różnych środowisk w tym przy współpracy z organizacjami pacjentów, których ten problem bezpośrednio dotyczy.

Redukcja kosztownych powikłań cukrzycy.

Po 8 latach od sformułowania Deklaracji z St. Vincent, na Kongresie w Lizbonie w 1997 r. przyjęto Deklarację o stanie realizacji celów określonych w St. Vincent. Przedstawiciele krajów Europejskiego Regionu Światowej Organizacji Zdrowia stwierdzili istotną redukcję kosztownych powikłań cukrzycy w krajach, w których programy zwalczania cukrzycy są energicznie realizowane.

Strategia przeciwdziałania cukrzycy musi być długofalowa. Wieloletnie działania rządu w zakresie zdrowia publicznego i przeciwdziałania chorobom cywilizacyjnym powinny być bowiem oparte na takiej długofalowej i przemyślanej strategii Państwa w zakresie poszczególnych problemów zdrowotnych, w tym cukrzycy. Na bazie długofalowej strategii powinna zostać opracowana kompleksowa polityka, programu wsparcia i plan działania, który obejmuje główne typy cukrzycy (cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzyca ciążowa), cały proces działań prewencyjnych, od profilaktyki pierwotnej poprzez prewencję powikłań, leczenie i kompleksową opiekę a także wszystkie zasoby, usługi i systemy, które wspierają procesy opieki diabetologicznej.

Przyjęcie i wdrożenie strategii, czy też długoletnich planów działania w ramach prewencji i leczenia cukrzycy w danym kraju bardzo dobrze pokazuje, czy podmioty odpowiedzialne za kształtowanie polityki zdrowotnej państwa traktują cukrzycę za poważny problem społeczny i zdrowotny oraz widzą potrzebę działania w ramach jej zapobiegania.
Takie podejście pozwala doprowadzić do wypracowania skutecznych rozwiązań systemowych w zakresie monitorowania i finasowania leczenia cukrzycy i przyniesie wymierne efekty działania w przyszłości.

DLACZEGO CUKRZYCA POTRZEBUJE NARODOWEJ STRATEGII?

1 CUKRZYCA CORAZ WIĘKSZYM PROBLEMEM SPOŁECZNYM

CUKRZYCA W POLSCE POTRZEBUJE REDEFINICJI , PONIEWAŻ DZIŚ NIE WYSTARCZY JEJ JUŻ MEDYCZNY ASPEKT, MEDYCYNA BOWIEM CORAZ LEPIEJ RADZI SOBIE Z CUKRZYCĄ, JEDNAK W TYLE POZOSTAJĄ ROZWIĄZANIA SYSTEMOWE I ZROZUMIENIE NA POZIOMIE SPOŁECZNYM I INDYWIDUALNYM .

CUKRZYCA NIGDY NIE ZOSTAŁA ZALICZONA DO PRIORYTETÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ W POLSCE

Pomimo międzynarodowych zaleceń polscy pacjenci nie doczekali się systemu skutecznego leczenia i zapobiegania powikłaniom, które prowadzą do ciężkiego kalectwa, m.in ślepoty, amputacji kończyn, zaburzeń pracy nerek.

IGNOROWANY JEST JEDEN Z NAJWIĘKSZYCH ZABÓJCÓW LUDZKOŚCI

i jedyna, uznana przez WHO niezakaźna epidemia, która z roku na rok zbiera coraz większe żniwo.

SYTUACJA DIABETYKÓW W POLSCE NIE ZMIENIA SIĘ OD LAT.

Polska cały czas jest krajem, w którym standardy życia chorych na cukrzycę pozostawiają wiele do życzenia. Opieka diabetologiczna w Polsce jest jedną z najgorzej ocenianych w Europie

CUKRZYCA, JAKO CHOROBA CYWILIZACYJNA I SPOŁECZNA, WYMAGA SYSTEMOWEGO PODEJŚCIA

2 CUKRZYCA CORAZ WIĘKSZYM PROBLEMEM EKONOMICZNYM.

CUKRZYCA NALEŻY DO CZOŁÓWKI CHORÓB PRZEWLEKŁYCH ( WRAZ Z NOWOTWORAMI, CHOROBAMI UKŁADU KRĄŻENIA ), BĘDĄC TYM SAMYM JEDNYM Z ISTOTNYCH ZAGROŻEŃ DLA ROZWOJU GOSPODARKI I STANOWIĄC OLBRZYMIE OBCIĄŻENIE BUDŻETOWE DLA PAŃSTW.

CUKRZYCA W POLSCE STANOWI ZNACZĄCE OBCIĄŻENIE BUDŻETU PAŃSTWA

Według danych Banku Światowego cukrzyca zajmuje w skali wielkości obciążenia ekonomicznego społeczeństwa 2. miejsce, zaraz po chorobie niedokrwiennej serca.

OBCIĄŻENIE GOSPODARKI KOSZTAMI CUKRZYCY JEST WYŻSZE OD DANYCH PUBLIKOWANYCH PRZEZ ŹRÓDŁA OFICJALNE

W ocenie krajowych wydatków należy zdecydowanie dążyć do uwzględniania rzeczywistych kosztów chorób i niesprawności, co przyniesie rzetelne przesłanki dla stanowienia i prowadzenia polityki zdrowotnej

CAŁKOWITE KOSZTY CUKRZYCY W POLSCE SIĘGAJĄ 7 000 000 000 PLN

Ponad połowę tych kosztów generują całkowite koszty powikłań cukrzycy, a niemal jedną trzecią koszty utraconej produktywności. Koszty leczenia to 1/3 tych kosztów.

KOSZTY CUKRZYCY W POLSCE BĘDĄ WZRASTAĆ WPROST PROPORCJONALNIE DO WZROSTU ZACHOROWAŃ – CZY POLSKĘ BĘDZIE NA TO STAĆ?

3 CUKRZYCA POTRZEBUJE WIELOLETNIEGO PLANU DZIAŁANIA

SKUTECZNA WALKA Z EPIDEMIĄ CUKRZYCY NIE BĘDZIE MOŻLIWA BEZ WIELOLETNIEGO PLANU DZIAŁANIA, KTÓRY OKREŚLI PRIORYTETOWE OBSZARY DZIAŁANIA W ZAKRESIE PREWENCJI, LECZENIA I JAKOŚCI ŻYCIA OSÓB Z CUKRZYCĄ.

4 CUKRZYCA POTRZEBUJE ZAPLANOWANEJ STRATEGII WYDATKÓW.

POPRAWA JAKOŚCI OPIEKI NAD CHORYMI NA CUKRZYCE , ZWIĘKSZENIE DOSTĘPNOŚCI DO NOWOCZESNYCH METOD DIAGNOSTYCZNYCH I TERAPEUTYCZNYCH, POPRAWA ŚWIADOMOŚCI I POZIOMU WIEDZY O TEJ CHOROBIE POWINNY PRZEŁOŻYĆ SIĘ NA WYMIERNE OSZCZĘDNOŚCI EKONOMICZNE…

CO DO TEJ PORY ZROBIONO?

W Polsce cukrzyca nie została zaliczona do strategicznych priorytetów opieki zdrowotnej w Narodowym Programie Zdrowia na lata 2007-2015. Priorytetowo traktowane są nowotwory, choroby układu krążenia i choroby psychiczne. Narodowy Program Zdrowia, wspomina o cukrzycy jedynie mimochodem, wzywając do zmiany nawyków żywieniowych jako jednego z podstawowych sposobów walki z chorobami takimi jak cukrzyca oraz do wczesnego objęcia opieką pacjentów zagrożonych ryzykiem powikłań cukrzycowych.

W maju 2006 roku Polska przyjęła Program prewencji i leczenia cukrzycy w Polsce na lata 2006-2008. Program wszedł w życie w następnych latach jako element pierwszych pilotażowych zadań, do których należało przygotowanie do stworzenia rejestru chorych na cukrzycę (dorosłych) oraz rejestru wieku rozwojowego (dzieci i młodzieży).

Celem tego programu była optymalizacji leczenia cukrzycy w Polska, a działania skupiły się wokół realizacji rejestru pacjentów z cukrzycą (dorosłych i dzieci), co było wielce istotnym krokiem na drodze oceny sytuacji i faktycznej skali cukrzycy w Polsce.

Rejestry jednak nie funkcjonują dziś w pełni i istnieje potrzeba rewizji/kontynuowania prowadzania tego projektu na większą skalę. W roku 2010 opracowano Narodowy Program Przeciwdziałania Chorobom Cywilizacyjnym, a w jego obrębie Moduł II: Program Prewencji i Leczenia Cukrzycy w Polsce na lata 2010-2011.

W kwietniu 2012 roku ogłoszono Narodowy Program Profilaktyki i Edukacji Diabetologicznej na rok 2012. Program był kontynuacją działań prowadzonych od 2006 roku w ramach Programu Prewencji i Leczenia Cukrzycy w Polsce, wchodzącego obecnie w skład Narodowego Programu Przeciwdziałania Chorobom Cywilizacyjnym, (program dot. cukrzycy jest realizowany w ramach Modułu II).

Celem programu było zwiększenie świadomości na temat cukrzycy i jej powikłań wśród społeczeństwa, ograniczenie występowania czynników ryzyka (zapobieganie występowaniu cukrzy typu 2), stworzenie skutecznych strategii zapobiegania powikłaniom cukrzycy poprzez poprawę jakości leczenia w ośrodkach diabetologicznych, zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego z 2011 roku, a także poprawa jakości życia osób z cukrzycą.

Wysokość środków niezbędnych na realizację programu, w tym środków z budżetu ministra właściwego do spraw zdrowia, w kolejnych latach jego realizacji to 1 435 000 PLN (koszty programu w 2010), 2 621 000 PLN (Koszty programu w 2011). Dla porównania koszty cukrzycy w Polsce ponoszone przez budżet Państwa to około 11% budżetu. To jest około 1,32 mld euro.